در ورزش های رزمی مثل تکواندو، فرد با توجه به متابولیسم و تركیب بدن و مقدار انرژی مورد نیاز خود، باید تغذیه مناسبی داشته باشد. یكی از شاخص های متابولیسم بدن،BMR یا متابولیسم پایه است كه برابر با مقدار انرژی است كه بدن در حال استراحت می سوزاند.

با سوختن چربی های اضافی بدن، می توان عضلات بدن را افزایش داد. بدون پرورش عضلات، انرژی دریافتی اضافی در بدن تبدیل به چربی می شود. هنگامی كه می خواهید وزن اضافی خود را كاهش دهید ، باید مطمئن شوید كه چربی های بدنتان كم می شوند نه ماهیچه ها.

یك تکواندوكار باید وزن سالم خود را حفظ كند و آن را تغیییر ندهد، ولی تركیب بدن خود را باید تغییر دهد ، یعنی مقدار چربی بدن را نسبت به عضلات كاهش دهد. افزایش عضلات باعث افزایش قدرت، سرعت و مهارت فرد در انجام حركات ورزشی می شود. در حالیکه كاهش عضلات بدن باعث كاهش قدرت، سرعت و مهارت در انجام حركات ورزشی می شود.

مهمترين و برجسته ترين خصوصيت ورزش تکواندو اين است که يک پيکار و مبارزه آزاد است و مانند برخي از ورزشهاي رزمي، ورزشکار با انواع محافظها به مبارزه نمي پردازند و دستها و پاها کاملا" آزاد هستند.

ورزشي مفيد براي ذهن
مهمترين حقيقتي که درباره تکواندو ميتوان گفت اين است که، نه تنها اين ورزش يک هنر ممتاز و برتر در زمينه دفاع شخصي است، بلکه ورزش بسيار مفيدي براي ذهن نيز به شمار ميرود. تمرينات تکواندو به ورزشکار اعتماد به نفس مي دهد و همين مساله باعث مي شود تا در مواجهه با رقيب بتواند بر او غلبه کند، ضمن اينکه با تعميم دادن آن به کل زندگي فرد قدرت وي در مقابله با مشکلات هم بالا مي رود.

به علاوه اين توانايي ذهني به انسان در بهبود روابط اجتماعي اش نيز کمک شاياني مي کند. تکواندو در مجموع باعث بالا رفتن آمادگي جسمي، روحی و حسی میشود. امروزه این ورزش یکی از شناخته شده ترین ورزش رزمی مردم آسیای شرقی و به ویژه کره به شمار می رود.

اولین بار به صورت رسمی در اواسط دهه 1950 گروهی از نظامیان کره ای با هم تصمیم گرفتند این ورزش را که آمیزه ای از حرکات آزاد دست و ضربات پا است سازمان دهی کنند که پس از آن به تکواندو معروف شد که به سرعت در طول 30 سال اخیر به یکی از موثرترین و کاربردی ترین شیوه های دفاع شخصی بدون استفاده از سلاح سرد و گرم تبدیل شد، و امروزه بسیاری از ما به راحتی آن را در طی دوره های کوتاه مدت آموزشی فرا می گیریم.

این ورزش در آمریکا و اروپا نیز هواداران خود را دارد و در میان آمریکاییها و مخصوصا" سیاهپوستان بسیار طرفدار دارد و مانند سایر رشته های ورزشی در کوتاهترین زمان ممکن جای خود را درمیان آنها پیدا کرده است.

فرم یکی از مهمترین جنبه های آموزشی هنرهای رزمی میباشد. فرم مجموعه ای از حرکات کلاسیک تکواندو، شامل تکنیکهای ایستادن، دست، پا و جابجایی است که بر اساس منطق طراحی شده اند.

تاریخچه فرم ها به قدمت هنرهای رزمی است و هیچ هنر رزمی وجود ندارد که فرم نداشته باشد. در زمانهای باستان که هنرهای رزمی به صورت مخفی و انفرادی تمرین میشد هنرجویان جهت تمرین تکنیکها و مبارزه ناگزیر به اجرای دفاعها و حملات در مقابل حریف فرضی بودند. بدین ترتیب فرمهای اولیه پا به عرضه حیات نهادندوبه تدریج فرمهای برتر اساتید زبردست توسط شاگردان آنان در نقاط مختلف آموزش داده شده. این اولین مرحله در استاندارد فرمها بود. با تشکیل سبکهای متفائت توسط اساتید تراز اول فرمهای هم سطح به شکل یکسان بین هنرجویان آن سبک تمرین میشد. فرمهای تکواندو پس از قرنها توسط فدراسیون جهانی تکواندو در سال 1977 میلادی مطابق با 1356 خورشیدی یکسان و استاندارد گردید. در حال حاضر بیش از 202 کشور پنج قاره جهان فرمهای تکواندو را طبق استاندارد فدراسیون جهانی تکواندو تمرین میکنند.

اگرچه فرمها حاوی تکنیکهای متنوعی هستند با این وجود همگی دارای خواص یکسانی میباشند که سه اصل کلی را در بر دارند. این سه اصل عبارتند از: هر فرم از نقطه یا حالت خاصی شروع میشود و در همان نقطه یا حالت تمام میشود. هر تکنیک بایستی با سرعت و قدرت خاصی که در فرم برای آن معین شده اجرا شود. هر فرم به خودی خود دارای ارزشهای فیزیکی و روانی مخصوص به خود است.

با پیشرفت هنرجو فرمها پیچیده تر و مشکل تر میشود و تنها پس از تمرین فراوان هر فرم(حداقل 300 بار) و موفقیت در آزمون میتوان فرم بعدی را آموزش داد. با اندکی توجه به فرمهای تکواندو درمیابیم که همگی با تکنیک های دفاعی و از سمت چپ شروع میشود.

با در نظر گرفتن اینکه فلسفه پیدایش و تکامل هنرهای رزمی، دفاع از حق حقیقت و نیز دفاع از مظلوم و ستم دیده ، مسئله شروع فرم ها روشن می گردد.

اهداف آموزش فرم

اهداف جسمانی یا فیزیکی: کسب آمادگی جسمانی و تناسب اندام. امکان تمرین تکنیکها بدون حریف. تمرین در شرایط مختلفحملات و دفاع ها. هماهنگی بیشتر عصب و عضله.

 اهداف فکری:بهبود توانایی تمرکز فکر. بهبود توانایی پردازش تکنیکها. گسترش خلاقیت. بهبود قدرت تصمیم گیری در شرایط گوناگون. 

اهداف روحی: کسب آرامش روحی و روانی. افزایش اعتماد به نفس. ایجاد انضباطفردی و گروهی.

تکواندو هنری خشن و پر قدرت است، بدون فرم تکواندو کاران تنها روحیه جنگ آوری و مبارزه را می آموزند. بنابراین می توان فرم را وسیله ای جهت توازن روحی تکواندو کاران دانست. فرم متعادل کننده آموزش هنر رزمی تکواندو می باشد و همانطور که گفته شد تکواندو بدون فرم ارزشهای انسانی و فلسفی خود را از دست می دهد.

آپ چاگی

دولیو چاگی

یوپ چاگی

برای دیدن بقیه عکس ها به ادامه بروید

دو هنر رزمی خیلی پرطرفدار در ایران و تمام دنیا تکواندو و کاراته هستند. خیلی ها از شنیدن این که بین کاراته و تکواندو تفاوت هست تعجب میکنند چون متاسفانه در ایران، خیلی کم در مورد هنرهای رزمی، مجله، کتاب و برنامه هست و خیلی کمی در این مورد اطلاع رسانی میشود. اغلب مردم بطور کلی هنرهای رزمی را با نام کاراته میشناسند و این بدلیل عدم اطلاع رسانی درست است که باعث میشود افراد بدون آگاهی به رشته ای روی آورند که شاید مناسبشان نباشد. لباس هر دوی این رشته ها سفید است اما اولین تفاوتی که در آن مشاهده میشود یقه ی آنهاست. بطوری که یقه ی لباس کاراته دو تکه ولی یقه ی لباس تکواندو، V شکل است. تفاوت دیگر لباس های آنها این است که لباس های کاراته عموما کوتاه و گشاد و لباس های تکواندو بلند و کمی تنگ هستند. به لباس کاراته، "کاراته گی" و به لباس تکواندو، "توبوک" می گویند.

برای خواندن بقیه این مطلب به ادامه بروید

۱۸ نکته در مورد مبارزه

اگه دوست داری یک مبارزه گر خوب بشی به ادامه برو

اهمميت‌آب در بدن ورزشكار

برای خواندن این مطلب به ادامه بروید

برای یاد گیری و آشنایی با اصطلاحات اولیه و آغازین تکواندو به ادامه بروید

تکواندو واقعا چیست؟ آیا ورزشی خشن و مخرب است؟ در جواب باید گفت که تکواندو هنری است رزمی که حدود ۱۴ قرن پیش در کشور کره بنیان نهاده شد و امروزه به صورت ورزشی مدرن و المپیکی جلوه گر شده است.شاید منظور لغوی تکواندو را بدین صورت که ((ته)) به معنی پریدن.ضربه زدن.خرد کردن با پاها((کوان))به معنی دفاع کردن ضربه زدن خرد کردن با دست ها  و((دو)) به معنی راه و روش است.ولی معنی واقعی تکواندو خیلی عمیقتر و فراتر از اینهاست.